حلالم کن اگر که گریه کردم!

می دانی عزیزم؟! نمی دانستم چه بلایی سر آدم می آید اگر حبابی شویم لای تارهای صوتی کسی و اشک شویم و از چشمانش سرازیر، وگرنه شب ها به تو فکر نمی کردم. اگر می دانستم دلتنگ کردن آدم ها گناه نابخشودنی است هیچگاه دلتنگت نمی شدم. اگر می گفتی تاوان دل شکستن چیست، هیچ گاه از تو اندوهگین و دلشکسته نمی شدم اما من هم به تو فکر کردم و هم دلتنگت شدم و هم دلشکسته و نمی دانم چه بلایی انتظارت را می کشد!! می ترسم خشمش زندگی ات را به باد دهد. زندگی تویی که زندگی منی. می بینی عزیزم؟! من با عشق خود فاتحه تو را خواندم. عاشقی بلد نبودم. بلد نبودم که این طور شد. حلالم کن اگر که گریه کردم!

#در_گیر_و_دار_کوچ