حلالم کن اگر که گریه کردم!

می دانی عزیزم؟! نمیدانستم چه بلایی سر آدم می آید اگر حبابی شویم لای تارهای صوتی کسی و اشکشویم و از چشمانش سرازیر، وگرنه شب ها به تو فکر نمی کردم. اگر می دانستم دلتنگ کردن آدم ها گناه نابخشودنی است هیچگاهدلتنگت نمی شدم. اگر می گفتی تاوان دل شکستن چیست، هیچگاه از تو اندوهگین و دلشکسته نمی شدم اما من هم به تو فکر کردم و هم دلتنگت شدم وهم دلشکسته و نمی دانم چه بلایی انتظارت را می کشد!! می ترسم خشمش زندگی ات را بهباد دهد. زندگی تویی که زندگی منی. می بینیعزیزم؟! من با عشق خود فاتحه تو را خواندم. عاشقی بلد نبودم. بلد نبودم که این طورشد. حلالم کن اگر که گریه کردم!

#در_گیر_و_دار_کوچ