من زندهام ..

دوستان عزیزم!

من خوب هستم. دارم خودم را به هر آب و آتشی میزنم تا بیشتر درسهای کنکور را تمام کنم. خسته هستم اما فکر کردن به مقصد انگیزهام را بیشتر میکند. از تمامی دلگرمیهایتان، احوالپرسیهایتان، دلداریهایتان، نگرانیهایتان و کامنتهای پر از انگیزهتان سپاسگزارم. بیش از اندازه شرمندهام میکنید. واقعا اگر شماها نبودید شاید خیلی زودتر از اینها کم میآوردم. خدا را برای داشتن این همه رفیق مجازی خوب بینهایت بار شکر میکنم.

+ببخشید که جواب کامنتهایتان را نمیدهم. وقت نمیکنم. از فاطمهجانم(نویسنده وبلاگ میقات) ممنونم. از آقای برهان هم و از خوانندهی خاموشم zack و همه کسانی که حالم را میپرسند و من وقت نمیکنم جوابشان را بدهم. من شرمنده همه شما هستم.

من شرمنده فاطمه هستم که متوجه نشدم تولدش هست و تبریک نگفتم. شرمنده جولیک هستم که نتوانستم در چالشش شرکت کنم. هر چند که این روزها مامانخانمم را بیشتر از هر وقتی شاد میکنم و خنده بر لبهایش مینشانم. چرا که درس میخوانم. من همه شادیهای این روزهای مامانخانمم را تقدیم میکنم به روح مامانجانبهار جولیک و همه مامانجانبهارانی که دیگر در کنار ما نیستند و امیدوارم تبریک دیروقتم را بپذیرد.

برای همهتان دعا میکنم. امیدوارم این روزهای سرد زمستان را با کسانی که دوستشان دارید گرم بگذرانید.