به چشم تو ..

خدا جونم! اگه ازم عصبانی هستی بهم اخم کن ولی نگاهتو ازم نگیر. اگه کار بدی کردم بزن پس کلهم ولی دستمو ول نکن. خدا جونم! من دارم دق میکنم. کمکم کن. میدونی ته دلم چه خبره. کمکم کن راه و بیراه رو پیدا کنم. خدا جونم! کمکم کن. کمکم کن. کمکم کن....

دلم هری ریخت. وقتی بعد از هشت روز مادر بودن مامانخانم را دیدم دلم هری ریخت. وقتی آقایپدر را دیدم دلم هری ریخت. من دیگر آن دختر نازکنارنجی مامانخانم نبودم که فکر میکرد تمام مرغهای دنیا بوی بد میدهند. که گوشتها هیچ رقم و به زور هیچ ادویهای عطر خوش ندارند. بعد از هشت روز مادر بودن شکل مامانها شده بودم. همان اندازه جسور. همان اندازه فداکار. همان اندازه جنگجو. چه کسی فکر میکرد که میچکا پوست آن همه مرغ را یکجا بکند؟! یا هر روز صبح کله سحر بیدار شود و برای عزیزدل کوچکتر صبحانه درست کند؟! یا حتی با حوصل...

دوستان عزیزم! من خوب هستم. دارم خودم را به هر آب و آتشی میزنم تا بیشتر درسهای کنکور را تمام کنم. خسته هستم اما فکر کردن به مقصد انگیزهام را بیشتر میکند. از تمامی دلگرمیهایتان، احوالپرسیهایتان، دلداریهایتان، نگرانیهایتان و کامنتهای پر از انگیزهتان سپاسگزارم. بیش از اندازه شرمندهام میکنید. واقعا اگر شماها نبودید شاید خیلی زودتر از اینها کم میآوردم. خدا را برای داشتن این همه رفیق مجازی خوب بینهایت بار شکر میکنم. +ببخشید که جواب کامنتهایتان را نمیدهم. وقت نمیکنم. از فاطمهجانم(نویسنده وبلاگ میقات) م...

خب آدمِ عصبانی خون به مغزش نمی رسد. درست است خودم را زدم به کوچه علی چپ که توقعی ندارم و ناراحتی پیش نیامده و این حرف ها ولی تو باور نکن. من اگر از همه پسرهای دنیا توقع نداشته باشم از تو توقع دارم. ناسلامتی نان و نمک هم را خورده ایم عزیزم. ناسلامتی دو ماه را در کنار هم گذرانده ایم. با هم خنده ایم. با هم گریسته ایم. ناسلامتی کلی من به تو دلبسته و کلی تو به من وابسته شدی. یادت هست روز آخر را که چقدر اصرار داشتی کمی روی صندلی اتاقت بنشینم و برایت از طرح هایم بگویم؟! یادت هست روز آخر را که خواستی هر...

با یک توده بزرگ از ابرهای سرگردان لای تارهای صوتی چه می شود کرد؟! من این همه طوفان را چه کنم؟! به کجای این دنیای بی رحم پناه ببرم؟! به کدام بلندی بروم؟! دردم را به که بگویم؟! ترسم را چطور به درک بفرستم؟! چرا زندگی ام این همه دردناک شده؟! چه کنم؟! چه کنم؟! چه کنم؟!!...