شدیدا نیاز به دلگرمی دارم برای ادامه درسخواندن!!

اگر فارغالتحصیل بیکاری هستید که دانشگاه قبول نشدهاید و آنقدر توی خانهی پدرتان خودتان را حبس کردهاید که دیگر دیوارهای خانه هم چشم دیدنتان را ندارند، لیسانسههای صحت را شبهای جمعه نگاه نکنید. وگرنه مجبور میشوید برای خودتان و همه لیسانسههای بیکارِ دانشگاهقبولنشدهی مملکت گریه کنید. آن هم شب جمعهای!!

دست پرزیدنت واقعا درد نکند. انصافا با ورود این هواپیمای جدید دیگر هیچ مشکلی نداریم. بیکاری! بیپولی! رکود اقتصادی! تحریم! پارتیبازی! رانتخواری! آقازادگی! اعتیاد حتی! همه و همه از ریشه نابود شده!! پرزیدنت قبلی کجا است که ببیند گندی که به این مملکت زده را پرزیدنت فعلی نه تنها پاکیده بلکه گل و بلبلش هم ...

گریهکردن کم است. زجهزدن کم است. جامه دریدن کم است. مردن حتی کم است. مگر میشود چنین فاجعهای رخ دهد و نمرد؟!!

هیچ چیز برای میچکا طاقتفرساتر از حال این روزهایش نیست. وقتی نه دانشگاه قبول شدهاست و نه کار دارد و نه منبع درآمدی و نه میرود خانه پسر مردم یعنی بدبختتر از این نمیتوان بود. دختری که در چنین شرایطی به سر میبرد، بیست و دو سال و ده ماه سن دارد ولی هنوز هم دستش تو جیب آقایپدرش است حق پولتوجیبی گرفتن ندار...

دوستان عزیزم! من خوب هستم. دارم خودم را به هر آب و آتشی میزنم تا بیشتر درسهای کنکور را تمام کنم. خسته هستم اما فکر کردن به مقصد انگیزهام را بیشتر میکند. از تمامی دلگرمیهایتان، احوالپرسیهایتان، دلداریهایتان، نگرانیهایتان و کامنتهای پر از انگیزهتان سپاسگزارم. بیش از اندازه شرمندهام میکنید. واقعا اگر ش...

دو روز میشه که نمیتونم درس بخونم. چیکار کنم آخه؟! :(((((((((

توی این گیریویری که من از همه زمین و زمان عقبم و آقایپدر و مامانخانم هوس سفر زیارتی به سرشان زده و عید و عیددیدنی نزدیک است و وقت تنگ است و من نمیدانم بروم از کجا کدام خاک را جمع کنم بریزم توی سرم والدین گرامی افتادهاند به جان خانه درندشتشان تا تکانی بهش بدهند و بعد از آمدنشان از سفر آبرویمان جلوی د...

توی این هوای سرد زمستانی، نمیشود هیچ کاری کرد. نمیشود مهمانی رفت. نمیشود کاردستی درست کرد. نمیشود گردگیری کرد. نمیشود درس خواند. حتی نمیشود رفت خرید. توی این هوای سرد زمستانی فقط میشود دلتنگ شد. دلتنگ و دلتنگتر. هی هوا سردتر شود تو دلتنگتر شوی. فرقی نمیکند صبح که بیدار شدی دلتنگ باشی یا نه. دلتنگیات...

دو ماه میشود جایی نرفتهام. البته دروغ نگویم همین چند شب پیش یواشکی و زیر چتر تاریکی شب سری به داییجان و بقیه زدیم ولی مهمانی مهم آن هم در مکانی پر نور نرفتم. دو ماه میشد که دستی به سر و صورتم نمیکشیدم. شده بودم شکل آن زمانها که دانشآموز دبیرستانی بودم. این اواخر از ترس درد و اشک و جیغ و داد فکر رفتن...

آقای پدر با آن هیولای چمن زنی اش که دندان هایی برنده تر از دندان های کوسه دارد و قیافه اش از دیو داستان های سال های کودکی هم زشت تر و ترسناک تر است، انگشت شست پای چپش را خراش داد. قلب خانه تا چند ثانیه از تپش ایستاد.

هیچگاه شکل دخترهای دیگر نبودم که با خرید جانم تازه شود اما آدمی است دیگر؛ گاهی چنان عرصه بر او تنگ می شود که ماهیتش تغییر می کند. این روزها که سخت می گذرد گواه این گفته است. من دیگر منِ سابق نیست. منی که از خرید کردن بیزار است نیست. سختی دارد جانم را می گیرد و من هم برای آن که خودم را نجات دهم به هر...

همچون آدم های بی پناه جنگ زده، همچون مادرهایی که فرزندشان را از دست داده اند، همچون ثروتمندی که مالش را باد برده و یا سیاستمداری که قدرتش را از چنگش درآورده اند، نشسته ام کف اتاقم و زل زده ام به نمی دانم کجا و با آهنگ غم انگیز فیلمی که آقای پدر دارد می بیند اشک می ریزم و نمی دانم امشب چه مرگم شده اس...

مامان خانم که شیفت شب است و آقای پدر هم رفته تا بزرگ خاندان تنها نماند. عزیز دل هم که خیلی وقت است رفته سراغ درس و مشقش. من و عزیز دل کوچک تر مانده ایم در خانه ای که از زندان هم بدتر است؛ با دیوارهایی که دارد روی سرم خراب می شود و هوایی که نفسم را تنگ کرده است. هیچ وقت خانه را این شکلی ندیده بودم. ب...

دوستانی که مدت زمان نسبتا طولانی ای(!) می شود که من را می خوانید! به نظر شما میچکا انسان نچسب و دوست نداشتنی ای(!) می باشد؟!

گفتی نچسب و دوست نداشتنی ام. نمی دانم چه زمان چه نوشته ام که روزت را سیاه و یا شبت را کشدار کرده که چشم بر رفاقت مجازی چند ماهه مان بستی و چنین حرفی زدی. نمی دانم و نمی خواهم بدانم اما تو از خودت پرسیدی میچکا چرا این همه می نالد؟! از خودت پرسیدی و بعد قضاوت کردی؟! یا یک طرفه به قاضی رفته ای؟! گوش کن...

دانه های قرمز و سفید لعنتی! سه خمینی خرج هر کدام شان می کنم. روزی یک دانه اش را می دهم بالا. ماهی سی دانه می شود. یعنی نود خمینی در ماه. یک سال باید ادامه دهم. یک سال دوازده ماه است و هر ماه نود خمینی؛ پس می شود یک میلیون و هشتاد خمینی برای یک سالم. روزی یک دانه اش را می دهم بالا. یک بشکه آبم بالایش...

پست دیشب لحن مودبانه ای نداشت. درد ادب برای آدم نمی گذارد. شما به بزرگواری خودتان ببخشید و ته مه های ذهن تان میچکا را بی ادب نقش نزنید لطفا. با تشکر :).

می دانم از کسی غیر از او نباید بخواهم اما خودش گفته؛ خودش خواسته؛ خودش وعده داده. مشکل من با یک اشاره کوچکش حل می شود اما دوست دارد گره خلقش به دست خلقش باز شود. خودش خواسته که چهل مومن دعا کنند تا مشکل حل شود. وعده داده و وعده اش حق است. می دانم، ایمان دارم اگر چهل نفر برایم دعا کنند حاجتم را خواهم...

مثلا شاهزاده شهر رویاها باشی. من هم تک دختر پادشاه عادل شهر افسانه ها. شبی به سرت بزند مرا داشته باشی. سوار اسب سپید خال دارت شوی و بکوب خودت را برسانی پشت پنجره اتاقم. سنگ ریزه ای برداری و به سمت شیشه پرتاپ کنی. من ندانم چطور از آن همه ارتفاع بپرم. بترسم. دلداری ام دهی. بخواهی تمام ملحفه های قصر را...